اصلاح طلبان و اعتدالیون از این خوش اشتهایی ها در ابتدای دولت سیزدهم هم داشتند.

منصور حقیقت‌پور، چهره نزدیک به لاریجانی گفته است: «من امیدوارم در داخل هم قدرت تندروها کم شود. تصور هم می‌کنم آقای رئیسی متوجه شده باشد که تندروها چه آسیب‌هایی در حوزه سیاست خارجی به کشور زده‌اند و چه میزان باعث به نتیجه‌نرسیدن مذاکرات شده‌اند. واقعیت این است که تندروها نامهربانی‌های زیادی در حق ایران کردند و حالا مسئولان دریافته‌اند که چنین نیروهایی نباید تصمیم‌ساز باشند زیرا اینها ایران را در عرصه بین‌المللی به انزوا می‌کشانند».

این نماینده ادوار مجلس همچنین گفته است: «اگر رویکرد تیم مذاکره‌کننده تغییر کند می‌توانند مثبت عمل کنند اما اگر نه، به نتیجه نمی‌رسند. من پیشنهاد می‌کنم آقای عراقچی به عنوان مسئول تیم مذاکره‌کننده یا حداقل به عنوان مشاور تیم مذاکره‌کننده به کار گرفته شود».

البته که اصلاح طلبان و اعتدالیون از این خوش اشتهایی ها در ابتدای دولت سیزدهم هم داشتند. در روزهای پس از پیروزی آیت الله رئیسی در انتخابات و همچنین اوایل دولت پیشنهاد می دادند که ظریف وزیر خارجه بماند یا آنکه از عراقچی به عنوان وزیر یا رئیس تیم مذاکره کننده استفاده شود! حال آنکه یکی از دلایل جدی رای به تغییر در ریاست دولت، تغییر دیپلمات‌های غربگرای حاکم بر این وزارتخانه بود که حتی اعتقاد داشتند آمریکا با یک بمب تمام تجهیزات نظامی ایران را از کار می اندازد!

نکته دیگر آن است که از دید این سیاسیون، افرادی که پای منافع ملت ایران بایستند و فریب بازی های سیاسی و وعده های نسیه را نخورند «تندرو» محسوب می شوند.

از نکات قابل توجه در دولت سیزدهم، گسترش دیپلماسی متوازن با محوریت همسایگان است. توافق تهران ریاض در این دولت صورت گرفت. علاوه بر این، نگاه به کشورهای آفریقایی و آمریکای لاتین هم به طور جدی در دستور کار قرار دارد. در انین میان بحث مذاکرات رفع تحریم ها در جهت نقد کردن امتیازات ایران هم در حال جریان است که با زیاده خواهی آمریکایی ها تاکنون به جایی نرسیده است اما دولت در بحث برجام جدی است.

در دولت فعلی بر خلاف دولت روحانی، نگاه به امریکا و چد کشور اروپایی نیست در حالی که ایران حاضر است با هرکشور اروپایی به شرط رعایت احترام و منافع متقابل همکاری نماید.