اینهایی که -در ایران- به خیابانها آمده اند دیکتاتور ندیده اند.

صفاءالدین تبراییان، نویسنده کتاب انتفاضه شعبانیه (حماسه مقاومت فراگیر مردم عراق علیه صدام) اخیراً در نشستی که خبرگزاری ایبنا گزارش آنرا منتشر کرد درباره ستمگری های صدام (دیکتاتور عراق) گفته است: سازمان سیا از ابتدا صدام را نشان کرده بود و از او حمایت می کرد. صدام هر دو دامادش را به قتل رساند و سر آنها را جدا کرد. -صدامیان- سیاست شکستن استخوان و زهره چشم گرفتن را داشتند. اگر کسی در جلسه ای خصوصی علیه صدام بدگویی می کرد با حکم زندان ابد مواجه می شد و اگر این بدگویی علنی بود اعدامش می کردند. اگر هم نمی خواستند اعدامش کنند روی پیشانی اش یک داغ به شکل ضربدر می‌زدند.

او سپس در کنایه به اغتشاشات اخیر ایران گفته است: اینهایی که -در ایران- به خیابانها آمده اند دیکتاتور ندیده اند.[1]

*اشاره آقای تبراییان حاوی تأملات عمیقی است که بایستی مد نظر همه باشد.

البته اگر چنین اشاره ای هم نبود؛ تنها با عقلانیت و مطالعه نیز می توان فهمید که ما در ایران عزیز و نظام جمهوری اسلامی ایران با دیکتاتوری مواجه نیستیم و اغتشاشات خیابانی نیز در واقع ظلمی است که عده ای به انقلاب اسلامی و به مردم ایران روا می دارند.

صد البته بایستی با دیکتاتوری مبارزه کرد. اما وقتی رفتار دیکتاتورمآبانه ای از سوی حکومت و رهبری نظام دیده نمی شود و بلکه هرچه هست عفو و خویشتن‌داری و پدری است؛ پس چرا باید عده ای عنان خود را به دست رسانه های معاند، چند پیرمرد سلطنت طلب و منافقینی بدهند که دشمنی و عداوت آنها با ایران و ایرانی بر هیچکس پوشیده نیست...

در این میان البته ممکن است عده ای به مشکلات اقتصادی اشاره کنند که باید گفت راه حل هیچ مشکلی از طریق خیابان حل نمی شود و خاصه در بحث مشکلات اقتصادی نیز "گزینه خیابان" سبب بغرنج‌تر شدن مشکلات خواهد شد. این "رأی خوب" است که می تواند مشکلات را حل و با ناکارآمدی های دولت مبارزه کند.

***

1_https://www.ibna.ir/vdcgwt9wwak9ww4.rpra.html