آن قیدوبندی که منصور به پای داوود زده بود سخت‌تر بود یا قیدوبندهایی که ما به دست خودمان در اثر گناهانی که مرتکب شده‌ایم، بر روح ملکوتی‌مان ‌زده‌ایم؟! این قیدوبندها خطرناک‌تر است یا آن قیدوبندی که چند روزی به دست و پای داوود زده شده بود؟!

[امام صادق(علیه السلام)] این عمل را به او (امّ داود) تعلیم فرمودند برای اینکه فرزندش از زندان آزاد شود....چیزی که می‌خواستم عرض کنم این است که...برای اینکه یک زندانی آزاد شود، حضرت چنین دستوری فرمودند. من می‌خواهم از شما سؤال کنم که آیا شکنجه‌ای که داوود در زندان منصور می‌دید و محرومیتی که می‌کشید بزرگ‌تر است یا محرومیتی که مؤمن از درک رحمت‌های الهی بکشد؛ و یا خدایی نکرده در اثر گناهانش، مبتلا به عذاب جهنم بشود؟! کدام عذاب‌ها سخت‌تر است؟!

آن قیدوبندی که منصور به پای داوود زده بود سخت‌تر بود یا قیدوبندهایی که ما به دست خودمان در اثر گناهانی که مرتکب شده‌ایم، بر روح ملکوتی‌مان ‌زده‌ایم؟! این قیدوبندها خطرناک‌تر است یا آن قیدوبندی که چند روزی به دست و پای داوود زده شده بود؟! ابتلائاتی که مسلمآنها در این عصر و زمانه دارند دردناک‌تر است یا ابتلائی که داوود در زندان منصور داشت؟!

البته این ابتلائات منحصر به داوود نبود. سادات بنی‌الحسن و سادات دیگر علوی هم در زندان منصور بودند و شکنجه‌های زیادی دیدند اما در این عصر هم، مسلمان‌ها و به‌خصوص شیعیان، در اطراف عالم شکنجه‌های عجیبی می‌بینند. آن‌قدر شنیده‌ایم و گوش و چشم‌مان پر شده است که برای ما عادی شده است. شکنجه‌هایی که مسلمان‌ها در بوسنی و هرزگوین در طول چند سال دیدند، شکنجه‌هایی که شیعیان در افغانستان و در پاکستان می‌بینند و شکنجه‌هایی که مسلمان‌های دیگر در اطراف عالم می‌بینند.

حال سوال اینجاست که جا ندارد که ما اینها را حاجت خودمان قرار بدهیم؟! اهمیت اینها بیشتر است یا...

آبشار رحمت الهی در حال ریزش است؛ مخصوصاً در این شب‌ها و این روزها رحمت الهی مثل یک دریا ریزش می‌کند. بستگی دارد به اینکه ظرفی که ما جلوی این آبشار و جلوی این دریا می‌بریم، چه اندازه گنجایش داشته باشد. اگر یک استکان ببریم، از این دریا همین استکان نصیب ما می‌شود و اگر یک قدح ببریم، یک قدح. هر چه ظرف بزرگتری داشته باشیم، بیشتر نصیب ما می‌شود.

مرحوم علامه مصباح یزدی
۱۳۷۸/۰۸/۰۴