جبهه لبنان در شمال و غزه در جنوب، توان رژیم صهیونی برای حمله مستقیم به ایران را تقسیم و تحلیل می‌برد. از سوی دیگر جدا کردن رژیم صهیونیستی از آمریکا و حتی همپیمانان عربی‌اش که امکانات لجستیکی، مالی و... در اختیار یکدیگر قرار می‌دهند خطاست.

جهان نیوز : سوالی که ممکن است همزمان با تشدید مجدد تنش میان ایران و رژیم صهیونیستی، چرایی ورود مجدد ایران به نبرد مستقیم به حمایت از مردم مطلوم لبنان است. در طرف دیگر، همکاری کشورهای عربی با ارتش تروریستی آمریکا و خدمات‌رسانی متقابل آنها با رژیم صهیونیستی، یک جبهه یکپارچه ایجاد کرده که جداسازی آنها از یکدیگر را غیرقابل امکان کرده است. در این راستا نکات زیر قابل بررسی است:

۱. بازدارندگی شبکه‌ای با وحدت ساحات

ایران با پیوند لبنان، فلسطین، عراق و یمن، هزینه هر تعرضی را چند برابر کرده است. ضربه به هر ساحت، پاسخ همه ساحات را در پی دارد؛ این همان معمای امنیتی است که آمریکا و رژیم اسرائیل قادر به حل آن نیست و دست ایران را برای راهبرد جنگ منطقه ای باز می‌گذارد.

۲. حفظ توازن منطقه‌ای
تضعیف حزب‌الله یعنی از دست رفتن عمق استراتژیک غرب ایران و شکل‌گیری ناتوی عربی-عبری در مرزهای غربی. امروز لبنان، نخستین سنگر دفاع از ایران است. جلوگیری از تکرار تجربه سوریه، به هر شکلی ضروری است.

۳. افزایش فشار بر جبهه های داخلی و پراکنده‌سازی توان دشمن
جبهه لبنان در شمال و غزه در جنوب، توان رژیم صهیونی برای حمله مستقیم به ایران را تقسیم و تحلیل می‌برد. تجربه جنگ تحمیلی سوم و راهبرد مدیریت منطقه ای جنگ هم ثابت کرد که جنگ در جبهه‌های متعدد، رویای حمله یک‌ضربتی به ایران را به کابوس لجستیکی تبدیل می‌کند.

۴. پیام اعتبار و تعهد به متحدان

در روابط بین‌الملل، اعتبار یک کشور نزد متحدان اهمیت زیادی دارد.  اگر ایران در زمان بحران از متحدان خود حمایت نکند، سایر ارکان جبهه مقاومت نیز نسبت به اتکاپذیری تهران دچار تردید خواهند شد. بنابراین حمایت از لبنان، نه یک مسئله تاکتیکی، بلکه اقدامی راهبردی برای حفظ اعتبار ایران به عنوان یکی از ارکان اصلی عملیاتی سازی معادله وحدت ساحات است.

۵. تضمین امنیت مرزهای غربی از طریق کریدور مقاومت
دفاع از لبنان یعنی بستن راه نفوذ رژیم اسرائیل تا مرزهای سوریه و عراق. سقوط بیروت، مقدمه نفوذ به کرمانشاه و ارومیه است و جنگ در لبنان، دفاع از تمامیت ارضی ایران است.

۶. دفاع مشروع با کمترین هزینه و حداکثر بازدارندگی
راهبرد وحدت ساحات به ایران اجازه می‌دهد بدون جنگ تمام‌عیار، امنیت ملی را با ابزارهای نامتقارن احیا و تأمین کند. ما در پساجنگ تحمیلی سوم، نیازمند احیای رویکرد هوشمندانه استراتژیک ایران هستیم که: جنگ را به خانه دشمن ببر، بدون اینکه خانه خودت خط مقدم شود.