تبيين: وقتي رهبري نرمش قهرمانانه را مطرح مي كنند، در واقع با توجه به مقتضيات و شرايط موجود، تاكتيك مناسب آن شرايط را انتخاب كرده و تغيير تاكتيكي دادند و نبايد انگاشت كه در اصول و راهبردهاي اصلي تغييري حاصل شده  است، همانگونه كه در سيره امام كاظم(ع) تاكتيك هاي متفاوت و برخي ظاهرا متناقض به چشم مي خورد، در حاليكه همه در راستاي يك هدف بوده است.
عضو هيئت علمي موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره) در گفتگو با خبرنگار تبيين، با اشاره به اينكه روز هفتم صفر در روايات هم به عنوان ولادت امام موسي بن جعفر (ع) و هم به عنوان شهادت امام حسن مجتبي(ع) وارد شده است، اظهار داشت: هرچند در ايران مرسوم است كه 28 ماه صفر به عنوان روز شهادت امام حسن(ع) عزاداري شود، اما از گذشته بسياري از بزرگان علما همچون آيت الله حائري موسس حوزه علميه قم، روز هفتم را به مناسبت شهادت امام حسن(ع) روزه گرفته و دستور به تعطيلي دروس حوزه و بازار قم مي دادند و در حال حاضر نيز بسياري از بزرگان حوزه به مناسبت شهادت امام مجتبي(ع) درس ها را تعطيل مي كنند.
حجت الاسلام والمسلمين محمد مهدي نادري با اشاره به اينكه بقيه كشور ها بر خلاف كشورما، مراسم عزاداري شهادت امام حسن مجتبي،(ع) را هفتم صفر برگزار مي كنند و نه 28 صفر، اظهار داشت:  حتي در برخي استفتائات نيز آمده است به خاطر اينكه هم ماه محرم و صفر ، ايام حزن است و هم روايت شهادت امام حسن(ع) قوي مي باشد،  بهتر است مومنين از برگزاري جشن خودداري كنند.
وي در پاسخ به سئوال خبرنگار تبيين در خصوص  اوصاف امام كاظم(ع) ، ائمه(ع) را جامع فضائل خواند و افزود: كظم غيظ و مدارا كردن ايشان با كساني كه در حق ايشان جفا مي كردند، از جمله صفات بارز اين امام بزرگوار است.
حجت الاسلام نادري با اشاره به داستاني از امام كاظم(ع) خاطر نشان كرد: يكي از نوادگان خليفه دوم كه در مدينه زندگي مي كرد ، دائم از حضرت بدگويي مي كرد. هرچند ارادتمندان حضرت مي خواستند تا او را ادب كنند، اما حضرت نهي كرده و با رفتار خوب خود، چنان او را تحت تأثير قرار دادند كه وي در مسجد النبي در حضور مردم به مدح و تمجيد امام موسي بن جعفر(ع) مي پرداخت.
وي با بيان داستاني ، سخاوتمندي را از ديگر ويژگي هاي بارز امام موسي(ع) دانست و افزود: امام هفتم(ع) در عبادت نيز بي نظير بودند و حتي در يكي از عبادات خود از شب تا نزديكي هاي اذان صبح در سجده بوده و به ذكر مشغول بودند.
عضو كانون طلوع در بخش ديگري از سخنانش با اشاره به مهمترين رويدادهاي زمان حضرت، به چالش فرقه مذهبي اسماعيليه اشاره كرد و افزود: اين چالش در خصوص امامت آن حضرت و قبل از امامت ايشان شروع شد. حضرت اسماعيل(ع)، فرزند ارشد امام صادق(ع) ، فرد بسيار فاضل و متقي بود و برخي شيعيان برداشتشان اين بود كه حضرت اسماعيل(ع)، امام هفتم خواهد بود. اما تقدير الهي بر اين بود كه در زمان امام صادق(ع)، اسماعيل از دنيا رفت، اما عليرغم اينكه امام صادق(ع) ، در موارد متعدد بر امامت و معرفي امام موسي بن جعفر (ع) تأكيد مي كردند، برخي از شيعيان قائل شدند كه اسماعيل نمرده است، بلكه غائب شده و امام منتظر و غائبي كه در كلام اهل بيت(ع)  وارد شده، همين اسماعيل است.
استاد موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره) با اشاره به اينكه تغيير حكومت و دست به دست شدن حكومت از بني اميه به بني عباس مقارن با زمان امام باقر(ع) و امام صادق (ع) بود و از آنجا كه حكومت مركزي مستحكمي وجود نداشته و فشارها بر ايشان كمتر بود، از نهايت فرصت استفاده كردند. لذا امروز بخش اعظمي از معارف شيعي توسط امامين صادقين(ع) به ما رسيده است ، ولي بلعكس، امامت امام هفتم (ع) با تثبيت كامل پايه هاي حكومت عباسي مصادف مي شود و حتي در دوران ايشان هارون الرشيد از مقتدرترين خلفاي عباسي نيز حكومت را بر دست مي گيرد، لذا فشارها بر امام(ع) بيشتر و جو اختناق و نظامي و امنيتي فزوني گرفت.
وي با اشاره به اينكه گاه اينگونه تلقي مي شود كه بخش زيادي از دوران امامت امام كاظم(ع) در زندان سپري شده و ايشان كمتر فرصت حضور در بين مردم را داشتند، خاطر نشان كرد: اين تصور غلط است. چرا كه امام هفتم (ع) تقريبا 35 سال امامت كرده اند كه بين 4 تا 7 سال آن را در زندان سپري كرده اند. لذا ايشان حدود 30 سال به عنوان امام ، در بين مردم حضور داشتند و مردم از هدايت هايشان استفاده مي كردند.
حجت الاسلام نادري با اشاره به اينكه دوران زندان امام هفتم(ع) در بخش پاياني عمر حضرت بوده است، اظهار داشت: لذا حضرت در طول اين مدت زمينه ها و ظرفيت ها را ايجاد و براي هدايت مردم در صورت حبس خود نيز برنامه ريزي و ظرفيت سازي كرده بودند كه نصب وكلا ، از جمله اين برنامه ها بود و مردم مي دانستند براي حل مشكلات ديني و كسب تكليف بايد به وكلا مراجعه كنند.
وي با اشاره به اينكه در واقع امام هفتم ولايت فقيه را پايه گذاري كردند و تكليف مردم را در زمان عدم حضور معصوم روشن كردند افزود: اينكه برخي ادعا مي كنند ولايت فقيه بحث جديدي است، كاملا مردود است، يكي از جواب هاي قابل ارائه به اين ادعا اين است كه رجوع به نائب امام(ع) در زمان زنده بودن امام(ع)و در دسترس نبودن امام هفتم (ع) نيز جريان داشته است.
حجت الاسلام نادري با اشاره به روش ها و تاكتيك هاي امام هفتم(ع) در برخورد با حكومت بني عباس اظهار داشت: هرچند اين سه روش به ظاهر متناقض هستند ، اما در واقع يك هدف دارند.
عضو هيئت علمي موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره) با بيان اينكه يكي از روشهاي امام هفتم(ع) اين بود كه برخي از مريدان و ارادتمندان خود را در تشكيلات حكومت بني عباس نفوذ مي دادند، اظهار داشت: نمونه بارز آن علي بن يقطين بود. علي بن يقطين كه خودش از اين كار خوف داشت و گمان مي كرد بايد از اين حكومت جور بيرون بيايد، حضرت از او خواستند كه در آنجا بماند تا برخي امور مسلمين و شيعيان به دست او انجام شود و در حد توان جلوي ظلم ها گرفته شود.
وي ادامه داد: اما دقيقا در مقابل اين مسأله، قضيه صفوان جمال است . هارون شترهاي صفوان را كرايه كرد و حضرت كار صفوان را نادرست عنوان كردند و در جواب سئوال صفوان در خصوص دليل نادرست بودن كارش خاطر نشان كردند كه از آن جهت كه وي در قلب خود تمايل دارد كه هارون زنده بماند تا بازگردد و كرايه اش را بدهد، در واقع راضي به استمرار حكومت ظالم – ولو در همين حد – است ولذا صفوان قرار خود را با هارون به هم زد.
عضو كانون طلوع روش سوم حضرت را اينگونه بيان كرد: از طرف ديگر وقتي حسين، يكي از نوادگان امام حسن مجتبي(ع) قصد قيام فخ داشت، امام كاظم(ع)، قبل از قيام در ديدار با او، قيامش را تأييد مي كنند و بعد از شهادتش نيز حضرت در تعريف و تمجيد اين شهيد بزرگوار مطالبي را بيان مي كنند كه به نحوي حركت مسلحانه بر عليه دستگاه ظلم را تأييد مي كنند ، در حاليكه روش خودشان پرداختن به كارهاي فرهنگي بود و  قيام مسلحانه نداشتند.
عضو انجمن فارغ التحصيلان موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني (ره) با اشاره به روشهاي متفاوت امام هفتم(ع) اظهار داشت: متفاوت بودن روش ها از اين جهت است كه هركس با توجه به جايگاه و توانمندي هايش ، وظايفي را دارد. لذا به علي بن يقطين با توجه به توانمندي هايش دستور همكاري و وزارت در حكومت را داده و  صفوان جمال را از همكاري با هارون نهي مي كند و قيام مسلحانه شهيد فخ را تأييد كرده، اما خودشان به كار فرهنگي مي پردازند.
وي ادامه داد: لذا اينكه گاهي امروز هم برخي ، به بزرگاني ايراد مي گيرند و شبهه مي كنند مبني بر اينكه چرا ايشان كه خود را مريد رهبري مي دانند، حرف و عملي را مي زنند كه رهبري آنها را نمي زند و چگونه ايشان خود را ولايتمدار و ارادتمند به رهبري مي داند؟ جواب روشني دارد. چرا كه هركس با توجه به جايگاه و توانمندي خود وظيفه اي دارد.
وي ادامه داد: همچنين وقتي رهبري نرمش قهرمانانه را مطرح مي كنند، در واقع با توجه به مقتضيات و شرايطي موجود، تاكتيك مناسب آن شرايط را انتخاب كرده و تغيير تاكتيكي دادند و نبايد انگاشت كه در اصول و راهبردهاي اصلي تغييري حاصل شده  است، همانگونه كه در سيره امام كاظم(ع) تاكتيك هاي متفاوت و برخي ظاهرا متناقض به چشم مي خورد، در حاليكه همه در راستاي يك هدف بوده است.
انتهاي پيام/