دوران هاي چهارگانه زندگي امیرالمومنین / چگونگی مجمع اضداد بودن حضرت علي

عضو هيئت علمي موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني (ره) گفت: اگر پيامبر (ص) همه لشگر را در كنار خود داشته باشد، ولي علي (ع) را همراه نداشته باشد، احساس تنهايي مي كند.
حجت الاسلام دکتر سلیمانی در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار تبیین با اشاره به اینکه هر یک از ائمه (ع) با توجه به شرایط و اقتضائات زمان برخی از ابعاد شخصیتی شان برای همه روشن شد، ادامه داد: شرایط زمانه در طول حیات حضرت علی (ع) بسیار تغییر کرد و همین امر سبب شد بسیاری از ابعاد شخصیتی شان برای بشر فاش شود و لذا بسیاری از برخورد هایی که از امیرالمومنین (ع) مشاهده شد، بسیار شگفت آور بود.
وی با اشاره به اینکه برخی علی (ع) را مجمع اضداد معرفی می کنند، گفت: یعنی گاهی برخوردهای امام متضاد به نظر می رسید، مثلا گاه در مقابل دشمنان اسلام و پیامبر (ص) مانند جنگ احد و خیبر جانانه حمله می کرد و گاهی در مقابل بزرگترین اهانت هایی که به حضرت زهرا (س) می شد، سکوت می کرد.
در زمان پیامبر (ص) اصلا سخنرانی و نامه ای ندارد و گویا در جامعه حضور فعال گفتاری ندارد و در زمان حکومتش چنان خطبه می خواند و نامه می نویسد که همگان را به حیرت وا می دارد که چگونه این زبان با این همه حکمت ها در دهان نهفته و در خزانه دل مانده بود و چگونه ما نفهمیدیم علی (ع) اینگونه است.
عضو هیئت علمی موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) با اشاره به نمونه هایی دیگری از مجمع اضداد بودن علي (ع) ادامه داد: وقتی به حاکمیت می رسد، مثل سیاستمدار تمام عیار، اما شب وقتی مشغول عبادت می شود، به گونه ای عبادت می کند که گویا شغل دیگری جز عبادت ندارد و لذا برخی که از نزدیک با علی (ع) بودند با دیدن بسیاری از ابعاد شخصیتی ایشان، فهمیدند که علی (ع) یک شخصیت متعالی است و واله و شیدای او شدند.
وی با بیان نمونه هایی خاطر نشان کرد: وقتی پسر حاتم طائی که از نزدیک علی(ع) را درک کرده بود، توصیف علی (ع) را نزد معاویه می کند، هم معاویه و هم اطرافیانش به گریه می افتند.
دکتر سلیمانی با اشاره به دوران های مختلف زندگی حضرت علی (ع)، دوران کودکی و بالندگی امیرالمومنین را یادآور شد و افزود: علی (ع) در کنار رسول خدا بزرگ شد و به دست او تربيت شده واولین کسی است که از اخلاقیات پیامبر درس می گیرد و اولین فردی است که مومن می شود و از همان دوران نوجوانی به عنوان یک سرباز بسیجی در کنار حضرت قرار می گیرد و در همان زمان جوانی به عنوان وصی پیامبر (ص) معرفی می شود.
حجت الاسلام سلیمانی، حضرت علی (ع) را یار و یاور، امانتدار و بازوی محکم رسول خدا (ص) عنوان کرد و رشادت های حضرت علی (ع) در میدان های جنگ را جزء دوران دوم زندگي علي (ع) دانست و گفت: در جنگ بدر و احد بسیاری از ابدال عرب را کشته است، به طوری که تعداد کفار کشته شده به دست علی (ع) در بدر و احد تقریبا با تعداد کفار کشته شده به دست سایر مسلمان ها برابر است، یعنی نصف کفار را علی (ع) به تنهايي کشته و همه مسلمانان با هم نصف دیگر را کشتند.
وی با اشاره به این که علی (ع) در میدان نبرد به همه اطراف توجه داشت، خاطر نشان کرد: در هیچ کجای تاریخ نیامده که علی (ع) در جنگی فرار کرده باشد، حتی در جنگ احد وقتی همگان فرار می کنند، علی (ع) ایستادگی کرده و جان پیامبر(ص) را نجات می دهد.
حجت الاسلام سلیمانی با بیان این که علی (ع) یارفداکار رسول اکرم (ص) بود، ادامه داد: در جنگ خندق وقتی علی (ع) برای جنگ با عمروبن عبدود حرکت می کند، پیامبر، علی را دعا می کند و از خداوند می خواهد که پیامبرش را تنها نگذارد، یعنی گویا اگر همه لشگر وجود داشته باشند، اما علی (ع) نباشد، پیامبر (ص) احساس تنهايي مي كند.
وي با اشاره به نقش حضرت علي (ع) در تثبيت نظام اسلامي در مدينه اظهار داشت: چه بسا اگر اميرالمومنين (ع) در مدينه حضور نداشت، نظام اسلامي به اين سادگي ها تثبيت نمي شد و بحران هاي بسياري پيش مي آمد.
عضو هيئت علمي موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني (ره) با اشاره به نفاق هاي موجود در طول حيات حضرت علي (ع) ادامه داد: در بسياري از موارد علي (ع) با خلوص نيت و شناخت كامل، توطئه هاي سنگيني كه حتي از خانه پيامبر (ص) برخاسته بود، را خنثي كرد.
وي با اشاره به اين كه حضرت علي (ع) در عمل، مخلص بود ادامه داد: در ماجراي عقد اخوت پيامبر با علي (ع) عقد اخوت برقرار مي كند، چرا كه مي داند آن برادر بي سروصدايي كه خيلي مي تواند به او كمك كند، همين علي (ع) است و بقيه هر چند هياهو دارند، اما هرگز همتي به اندازه علي ندارند.
حجت الاسلام دكتر سليماني با بيان اينكه دوره سوم حيات حضرت علي (ع)، دوره بعد از وفات پيامبر اكرم (ص) است كه علي (ع) مي بايست بر اساس خدمت هايي كه به اسلام كرده بود و با توجه به امر خدا و اعلام رسول خدا (ص) خلافت را بر عهده مي گرفت، ادامه داد: در اين دوران نيز نه تنها حاكميت و خلافت را از او دريغ كردند، بلكه بزرگترين جفا را در حق او مي كنند و همسر مظلومه اش را شهيد مي كنند، به گونه اي كه بعد ها علي (ع) اين چنين تعبير مي كند كه 25 سال زندگي كرد در حالي كه خاري در چشم و استخواني در گلو داشت.
يعني دوران دوم دوران پيروزي و صلابت علي (ع) بود كه وي با شجاعت و دلاوري خود، پيروزي را براي اسلام رقم مي زد ولي دوران سوم دوران سختي بود كه هرچه قدر بيشتر صبر مي كرد، وضع بدتر مي شد، اما صبوري كرد ،چون وظيفه اش صبر بود.
وي با اشاره به اينكه در اين 25 سال فرهنگ جامعه به سمت جاهليت سوق پيدا مي كرد، ادامه داد: در اين 25 سال علي (ع) يك شب تا سحر به راحتي نخوابيد چرا كه خلفا لغزش هايي داشتند، ثروت هاي بادآورده براي برخي از افراد، تقسيم نامساوي بيت المال از جمله مواردي بود كه بر غم هاي علي (ع) مي افزود، اما سكوت مي كرد و با سكوت خود شيعيان را حفظ كرد.
دكتر سليماني دوران چهارم زندگي علي (ع) را دوران خلافت اميرالمومنين دانست و ادامه داد: دوران حکومت ظاهرش این است که حضرت نفس راحتي میکشد و حکومت را گرفته و اصلاحات خودش را آنگونه كه لازم است انجام مي دهد، در حالي كه مي توان گفت دوران حكومت علي (ع) از همه دوران ها دشوار تر بود، چرا كه جامعه فاسد شده و مردم با بي عدالتي خو گرفته بودند.
وي رعايت مساوات در تقسيم بيت المال، عزل بني اميه از كارها و مقام ها و اجراي عادلانه حدود الهي را مهمترين اصلاحاتي دانست كه حضرت علي (ع) براي انجام آن اقدام كرد و ادامه داد: شناخت خوب و نحوه اجراي اصلاحات توسط حضرت علي (ع) سبب شد، اين حكومت تا صدها بلكه هزاران سال بعد نيز به عنوان الگوي يك حكومت داري خوب در جهان معرفي شود به گونه اي كه امروز نامه علي (ع) به مالك اشتر در زمينه حكومت داري به عنوان منشوري درباره اداره حكومت در سازمان ملل قرار گرفته است.
عضو هيئت علمي موسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني (ره) در ادامه به برخي از ويژگي هاي فردي حضرت علي (ع) اشاره و خاطر نشان كرد: علي (ع) داراي عبادت هاي بسيار طولاني بود به گونه اي كه ائمه بعد از ايشان، عبادت خود را نسبت به عبادت علي (ع) ناچيز مي دانستند.
وي با اشاره به زندگي اقتصادي اميرمومنان گفت: ايشان در توليد ثروت و انفاق ثروت، حداكثري بود، اما در مصرف، حداقلي بود و حتي گاه درآمد يكسال خود را انفاق كرد وبعد براي تأمين مخارج منزل خود ابزارآلات شخصي شان را فروختند.
دكتر جواد سليماني امه داد: نه حضرت علي (ع) نه فرزندانش آلوده به دنيا نشدند و دنيا هرگز نتوانست آنها را فريب دهد ، چون دنيا را براي آخرت مي خواستند، در حالي كه برخي از اصحاب از زبان و شمشير خود در راه اسلام استفاده كردند، اما به مال دنيا كه رسيد، شكست خوردند.
انتهاي پيام/




























ارسال کردن دیدگاه جدید