کدام آتش‌بس؟ کدام آتش به اختیار؟

تنها راه پیشرفت ایران اسلامی حفظ آرامش و مجاهدت شبانه روزی برای حل مسائل اصلی و کلان کشور در سایه اندیشه و تفکر انقلابی، آگاهی و برنامه ریزی است .

تبیین: علیرضا زاکانی نماینده مردم تهران در مجلس نهم شورای اسلامی یادداشتی با عنوان «کدام آتش بس؟ کدام آتش به اختیار؟» منتشر کرد که متن آن به شرح زیر است:

در دو یادداشت اخیر، به چگونگی واکنش به رخدادهای پیشرو در کشور پرداختم و الگوی رفتاری متناسب با وضعیت حاکم را به نیروهای انقلابی پیشنهاد کردم. در این ارتباط شاهد استقبال، انتقاد و تحریف محور این یادداشت‌ها بودم.

1. کدام آتش‌بس

«بحث‌ها و جنجال‌ها و حاشیه‌سازی‌ها و پرداختن به چیزهای کوچک و جزئی و مانند اینها مسئله‌ کشور نیست؛ مسئله‌ کشور، روحیّه‌ی انقلابی است؛ مسئله‌ی کشور، جهت‌گیری انقلابی است؛ و از لحاظ عملی و برنامه‌ریزی، مسئله‌ کشور، اقتصاد است که بارها عرض کرده‌ایم. رهبر معظم انقلاب اسلامی. 26/08/1395»

الف) در شرایط فعلی، کشور به علت مشکلات جدی بیکاری، وضعیت نامناسب نظام بانکی، فساد اقتصادی، معضلات اجتماعی و.. نیازمند اهتمام آحاد دلسوزان بویژه مسئولین در حل این معضلات است. در صورت نیاز، راه انتقاد منصفانه و پیشنهاد مصلحانه باز است لذا می‌بایست با پرهیز از انتقام کور توام با نیش زبان، در پرتو رفتارها و اقدامات آگاهانه کمک نمود تا تمرکز دولت و سایر قوا به مسائل اساسی و حل مشکلات مردم معطوف شود.

ب) در این شرایط برخی از افراد و گروه‌های غوغازیست، خواهان دامن زدن به جدال‌های فرسایشی بی‌حاصل در قالب به اصطلاح رقابت‌های سیاسی هستند. این طیف با پیوست دقیق رسانه‌ای، پیگیر «مدیون‌سازی» جریان انقلابی در قالب جنجال‌سازی‌های تصنعی بعضاً ساخته جریان مفتون، مدیون و مرعوب غرب است، از این رو باید برای حفظ مصالح انقلابی و منافع ملی به آتش‌بس یک‌طرفه در امور فرعی و کم اهمیت پرداخت تا با‌ پادزهر آرامش‌ سیاسی اقدامات بدخواهان را ناکام گذاشت.

ج) سران طیف غوغاسالار می‌کوشند برآیند استمرار جدال های تصنعی خودساخته را، رویارویی انقلابیون با آراء اکثریت مردم و مخالفت با مردم‌سالاری تبلیغ نمایند، درحالی‌که به گواه تاریخ، برای انقلابیون، مردم ولی نعمت و رای آنان میزان است و این مدعیان پوچ اندیشند که در مخالفت با خواسته و رای مردم در فتنه 88، کشور را به آشوب کشانده و امروز از سر استیصال یا سیاسی کاری از آشتی ملی دم می‌زنند. بنابراین در موضوعات فرعی آتش بس مانع از دست‌یابی طیف «جامعه فریب» در رسیدن به اهداف زشت خود بوده و با ایجاد آرامش و شفافیت در جامعه می توان راه فریب افکار عمومی را مسدود کرد.

2. کدام آتش‌ به اختیار

الف) امروز ایران اسلامی دارای اولویت ها و فوریت های مهمی است؛ ازجمله اولویت فرهنگی که تکاپوی دشمنان و بدخواهان برای ضربات اساسی به مولفه‌های فرهنگ اسلامی-ایرانی از ده ها سال قبل آغاز شده است.

فوریت حل مشکلات اقتصادی که دشمن با بهره گیری از این اهرم فشار، خواستار افزایش مشکلات مردم و تضعیف اعتماد عمومی به نظام اسلامی است. دقت در حفظ امنیت که بی توجهی به آن صدمات جبران ناپذیری را ایجاد خواهد کرد و هجمه اخیر دشمنان مردم و انقلاب به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی نیز از همین منظر قابل تحلیل است.

بی دقتی در ضرورت حرکت پیشتازانه در عرصه علم‌ و فن آوری که متاسفانه نسبت به آن در سال های اخیر غفلت شده و یا سایر مسایل مهم کشور که با نیم نگاهی فهرستی از آن پیش چشم ما قرار خواهد گرفت.

ب) تنها راه پیشرفت ایران اسلامی حفظ آرامش و مجاهدت شبانه روزی برای حل مسائل اصلی و کلان کشور در سایه اندیشه و تفکر انقلابی، آگاهی و برنامه ریزی است و در مقابل غفلت پیرامون موضوعاتی حیاتی از جمله سند 2030 ، تعهد در ارائه اطلاعات اقتصادی کشور و مردم به بیگانگان در FATF و قرارداد نفتی اخیر با توتال در قالب IPC، صدمات جبران‌ناپذیر برای مردم و کشور خواهد داشت.

ج) آتش‌ به اختیار به مثابه اتکا به نیروی اجتماعی عظیم مردمی با کنشگری اصلی جوانان آرمانگرای واقع بین، بر محور حل مسائل کلان و اصلی کشور در همه عرصه‌های فکری، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و غیره، به شرط اختلال در مرکز برنامه‌ریزی و هدایت آن عرصه خواهد بود.

به تدبیر رهبر فرزانه انقلاب اسلامی در پرتو الطاف الهی راهی آغاز شده تا در سایه آن همانگونه که مشکلات متعدد دهه اول انقلاب، از جمله مسائل امنیتی- وقوع جنگ تحمیلی و اقدامات تروریستی منافقین- با حضور مناسب مردم حل شد؛ مشکلات فعلی و پیشرو نیز با اقدامات خودجوش، هوشمندانه و انقلابی مردم بویژه جوانان عزیز مرتفع شود. انشاء‌الله

ارسال کردن دیدگاه جدید

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
عکس امنيتي