یکی از نقاط عطف در دگرگونی های سیاسی جهان، انتخابات و مشارکت های سیاسی است. انتخابات در دهه اخیر، از مهمترین فرصت ها و تهدیدهای یک کشور به حساب می آید و عیار طراوت سیاسی و اقتدار یک نظام در سطح بین المللی، منطقه ای و حتی موفقیت های داخلی است.

آرای به صندوق ریخته شده از دو جهت ارزش بررسی دارد؛ الف. رکن کمیت آراء؛ ب. رکن کیفیت آراء. در این مقاله، به ارزش کمیت آراء می پردازیم.

درآمدی بر ارزش تعیین کننده کمیت آراء در نظام اسلامی ایران:

در کشورهایی که مردم و سیاسیون دارای درک پایینی هستند، کیفیت آراء خیلی مهمتر است. ولی در کشوری که تحت مدیریت با ثبات و دانایی به پیش می رود و مردم ضریب عقلانیت بالایی دارند؛ کمیت آرء خیلی مهمتر است و کیفیت آراء در درجه دوم قرار می گیرد.

افراد یا کشورهایی که درک سیاسی پایینی دارند و منافع کوتاه مدت و حزبی و باندی خود را بر مصالح کشور ترجیح می دهند؛ معمولا اهیمت ویژه ای برای کیفیت آراء قائلند و به رغم شعار مردم گرایی، نشاط و چابکی سیاسی و اقتدار نظام را قربانی می کنند. در کشور ما همواره یک گروه مدعی مردم گرایی هستند که با نسبت اتهام زینتی دانستن رای مردم به برخی، سعی می کنند که خود را دارای جایگاه مردمی و مدافع حقوق مردم نشان دهند و مبانی دینی نظریه سیاسی اسلام را بیرحمانه قربانی منافع خود کنند.

جالب آن است که همین افراد، با پافشاری شدید بر برگزاری فرمایشی انتخابات، سعی در مهره چینی سیاسی در سطح رئیس جمهور و توهین به رای مردم و زینتی کردن هویت مردم برای منافع خود دارند. به این کلام امام خامنه ای در 7 خرداد 76 دقت کنیم:

«از ماهها قبل، بعضى از بزرگان و عزيزان و برجستگان كشور، مكرّر به من مى‌گفتند كه اگر شما به شخص خاصى براى رياست جمهورى نظر داريد، آن را به ما بگوييد تا ما اوضاع و احوال را هموار كنيم و مردم را هدايت نماييم كه همان انجام گيرد.

من به آنها گفتم آنچه من از خدا خواسته‌ام، سى ميليون رأى است. در طول اين چند ماه قبل از انتخابات، هر چه اصرار شد، آقايان محترم مسؤولان برجسته كشور و ديگران، غير از همين حرف، چيزى از من نشنيدند. گفتم در اين انتخابات، من آراءِ مردم را از خداى متعال خواسته‌ام؛ آن براى ما و كشور مهمّ است.

بالاخره هر كس كه در رأس دولت و قوّه مجريّه قرار گيرد، كارى مى‌كند، پيشرفتهايى دارد، مشكلاتى دارد. هيچ كس مطلق نيست، هيچ كس كامل نيست؛ تفاضلها هم خيلى زياد نيست. آنچه براى من مهمّ است، اين قضيه است كه همه ملت احساس كنند كه در اين آزمايش شريكند. بحمداللَّه خداوند متعال اين دعا را مستجاب كرد، اين آرزو را برآورده نمود و اين هديه را به ملت ايران داد. ما اگر تا آخر عمرمان هم شكر كنيم، كم است.»

تقریبا همه می دانند که این مسئول برجسته و رکن نظام کیست؛ کسی که دقیقا کمترین میزان مقبولیت مردمی دارد و در جهت عکس شعار می دهد و مدعی آن است که به امام خامنه ای هم درس مردم داری بدهد.

نقش کمیت مشارکت مردم در انتخابات بر اوضاع داخلی:

پس از حضور بی نظیر مردم در انتخابات سال 88 و فتنه گری های مخلملی ها و رنگی ها، برخی در نقش پدر خوانده انقلاب ظاهر شدند و ادعای دشمن پسند از دست رفتن اعتماد مردم کردند؛ همان موقع امام خامنه ای فرمودند که مردم درانتخابات بعدی به این ادعاها جواب خواهند داد و همین هم شد و مشتی محکم مردم به دهان یاوه گویان داخلی خورد و اوج همبستگی مردم تجلی کرد.

از سویی جریان اصلاح طلب که با قهر و تحریم انتخابات سعی در شکستن نظام داشت، با میزان بالای مشارکت، به احتضار افتاد. گروهی نیز که با ایجاد گرانیها و بازار آشفته ارز و طلا، قصد انتقام از نظام داشتند، ناکام ماندند؛ اثرات مشارکت تحسین برانگیز مردم در حوزه داخلی خیلی زیاد است و مجالی در حد یک کتاب می خواهد.

نقش کمیت مشارکت مردم در انتخابات مجلس بر اوضاع منطقه ای:

پیام این مشارکت عظیم هم به مردم منطقه است و هم به دولتها؛ پیام مردم ایران به مردم منطقه این بود که مقاومت و پایداری در مسیر ارزشها نتیجه می دهد و مردم ایران طعم شیرین این پایداری ها را در استقلال، امنیت، آزادی و آزادگی و سعادت حس کرده اند و در همه شرایط، قدردان نظام اسلامی خود هستند. و نظام و امام و امت ایران، لیاقت الگو بودن برای سایرین را دارد.

پیام این مشارکت به دولتهای خوب و بد منطقه هم این بود که تنها پشتوانه ماندگار یک نظام، مردم است نه بیگانگان و ارتش و اسلحه. اگر با مردم باشیم و برای ارزشهای مادی و معنوی آنان، تلاش کنیم، مردم فداکاری و قدردانی خواهند کرد.

این انتخابات فشار سنگینی بر نظامهای پادشاهی و غیر دموکرات منطقه آورد؛ از دیگر سو، سبب تقلیل فشار بر کشورهای دوست نظیر افغانستان، عراق و سوریه شد.

نظام نوپای انقلابی مصر هم به خوبی دریافت که سرزندگی و طراوت سیاسی و اقتدار یک نظام، در همراهی با مردم است که شکل واقعی اش، نظام جمهوری اسلامی ایران است.

نقش کمیت مشارکت مردم در انتخابات مجلس بر اوضاع بین المللی:

یکی از پیچیده ترین و طولانی ترین مسائل ایران در جهان، بحث هسته ای شدن ایران بوده است. خوشبختانه دولت نهم، با اقتدار و سرافرازی و بدون امتیاز دهی های رایج، و تنها با تکیه بر رهنمودهای امام خامنه ای و پشتیبانی مردم، توانست مسیر ذلت بار مذاکرات را عوض کند.

این مذاکرات همواره با تهدید و قطعنامه هایی همراه بود که به قول تبليغات رسانه ای مستکبرین، سبب متزلزل شدن مشروعیت بین المللی ایران در پی صدور چندین قطعنامه بر ضد ایران شده بود؛

اینان انتظار داشتند که در انتخابات، مشارکت مردم تنزل کند و اعلام کنند که ایران مشروعیت داخلی هم ندارد و از این طریق، ایران و تمام هم پیمانان منطقه ای و جهانی اش را زیر فشار سنگین رسانه ای و حتی حمله نظامی قرار دهند.

ولی مردم ایران با وجود آشفتگی های مشکوک اقصتادی دست به خلق شاهکار عظیمی زدند و توطئه جهان غرب را به خودشان بازتاب دادند. این در حالی است که غرب به شدت دچار تشنج در مشروعیت خود شده است و آشفتگی های افتصادی، امنیتی و حقوقی و سیاست های بین المللی آنان روز به روز در تزاید است.

در پی همین مشارکت تحسین برانگیز مردم بود که غرب متوجه شد باید شخصیت نظام و ملت ایران را به رسمیت بشناسد، از این رو هم در حوزه فشارهای تحریمی، آنان را به فکر بازنگری انداخت و هم در مبحث هسته ای ایران، امتیازاتی را دو دستی و با ذلت تقدیم اقتدار ملت ایران کردند.

آنان برای نخستین بار، تعین زمان و مکان مذاکرات را بر عهده ایران گذاشتند و ایران با درایت خود، فشار شدیدی بر ترکیه برای دست برداشتن از شیطنت بر ضد مردم و نظام سوریه وارد کرد. و نقش ترکیه را در بازیگری منطقه ای و جهانی کاهش داده، نقش جایگزینی را برای عراق در راهبردهای خود تعریف کرد.

این امر اقتدار ایران را به رخ ترکیه کشید و به همه فهماند که ایران نه تنها بازیگر فعال منطقه ای و حتی جهانی است، بلکه قدرت بازیگر سازی هم دارد. و ترکیه باید بداند که پیروی از سیاست های آمریکا و صهیونیزم در منطقه، سبب تضعیف جایگاه منطقه ای وی از سوی ایران خواهد شد.

البته یکی از سیاستمداران رفوزه و به اصطلاح دانا و پیر قوم، سعی کرد در این مساله هم پیش دستی کرده، موفقیت امام و امت ایران را به اسم خود مصادره کنند،

لذا در آستانه مذاکرات اخیر استانبول، افاضاتی مبنی بر لزوم رابطه با ابرقدرت! آمریکا داشتند تا بگویند که این امتیازات به دست آمده در مذاکره استانبول، ناشی از عقلانیت آنان و دادن علائم کرنش در برابر آمریکا بوده است نه ناشی از مقاومت در برابر آمریکا.